Semax (Met-Glu-His-Phe-Pro-Gly-Pro)

Í þessari rannsókn á 110 sjúklingum eftir heilablóðfall (blóðtappa) könnuðu vísindamennirnir Semax. Þeir mældu heilaprótín (BDNF), vöðvastarfsemi og getu til daglegra athafna. Semax var gefið í lotum um nef. Sjúklingarnir sem fengu Semax höfðu hærra magn BDNF allt tímabilið og bæði það og snemmbúin endurhæfing tengdust hraðari bata og betri útkomu. Vísindamennirnir telja að snemmbúin endurhæfing og Semax saman geti flýtt bata eftir heilablóðfall. Athugið að þetta er rússnesk rannsókn.

Í þessari dýrarannsókn á rottum með tilbúið heilablóðfall könnuðu vísindamennirnir Semax. Heilablóðfallið jók virkni nokkurra gena sem tengjast bólgu. Semax dró úr þessari aukningu, mælt sem lægra magn nokkurra bólguboða (meðal annars Il1a, Il1b og Il6). Vísindamennirnir telja að verndandi áhrif Semax í heilablóðfallslíkaninu geti stafað af því að efnið dragi úr bólgu. Þetta er rússnesk dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum með heilablóðfall skoðuðu vísindamennirnir hvaða gen Semax og brotið Pro-Gly-Pro (PGP) hafa áhrif á. Þeir kortlögðu virkni margra gena í heilaberkinum. Semax hafði einkum áhrif á ónæmissvörunina og jók virkni gena sem tengjast ónæmiskerfinu, en PGP virtist draga úr ónæmisvirkni og boðflutningi. Vísindamennirnir leggja til að verndandi áhrif Semax geti tengst samspili taugakerfis og ónæmiskerfis. Þetta er rússnesk dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum með heilablóðfall könnuðu vísindamennirnir prótín í heilanum eftir meðferð með Semax. Þeir skoðuðu prótín sem tengjast bólgu og frumudauða (MMP-9, c-Fos, JNK) og vernd og enduruppbyggingu (CREB). Sólarhring eftir heilablóðfallið voru merki um virkara CREB og minna af bólgu- og frumudauðaprótínunum þar sem Semax hafði verið gefið. Vísindamennirnir telja að þetta styðji að Semax verki verndandi með því að draga úr bólgu og frumudauða og stuðla að enduruppbyggingu. Þetta er rússnesk dýrarannsókn.

Í þessari dýrarannsókn á rottum með tilbúið heilablóðfall (blóðtappa í heilaslagæð) kortlögðu vísindamennirnir hvernig Semax hefur áhrif á virkni mjög margra gena í heilaberkinum. Semax jók fyrst og fremst virkni gena sem tengjast ónæmiskerfinu. Þremur klukkustundum eftir heilablóðfallið hafði Semax áhrif á nokkur gen sem stýra ónæmisfrumum og eftir 24 klukkustundir voru áhrifin á ónæmissvörunina greinilega meiri. Vísindamennirnir telja að þetta geti átt þátt í að skýra hvernig Semax verkar verndandi eftir heilablóðfall. Þetta er rússnesk dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum könnuðu vísindamennirnir hvernig Semax hefur áhrif á gen fyrir taugavaxtarþætti. Klukkustund eftir að Semax var gefið í nef jókst virkni tveggja slíkra gena (NGF og BDNF) í drekanum (hippocampus), minnissvæði í heilanum. BDNF jókst einnig í heilastofni og litla heila, en NGF minnkaði í ennisblaði. Vísindamennirnir álykta að Semax valdi hröðum og svæðisbundnum breytingum á þessum genum í eðlilegum rottuheila. Þetta er rússnesk dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum fylgdust vísindamennirnir með því hvernig Semax hefur með tímanum áhrif á tvö gen fyrir taugavaxtarþætti (BDNF og NGF) í drekanum og ennisblaði. Eftir einn skammt í nef breyttist virknin hratt: hún minnkaði í drekanum og jókst í ennisblaði eftir 20 mínútur, varð eðlileg aftur eftir 40 mínútur og jókst síðan greinilega eftir 90 mínútur. Vísindamennirnir lýsa hröðum, langvarandi og svæðisbundnum áhrifum á þessi gen. Þetta er dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum báru vísindamennirnir saman hvernig Semax hefur með tímanum áhrif á tvö gen fyrir taugavaxtarþætti (NGF og BDNF) í drekanum, ennisblaði og sjónhimnu. Virknin breyttist í ólíkar áttir á mismunandi svæðum. Skömmu eftir skammtinn minnkaði virknin í drekanum og sjónhimnunni en jókst í ennisblaði. Í sjónhimnunni hélst NGF nokkuð stöðugt snemma, en BDNF jókst greinilega eftir 90 mínútur. Þetta er dýrarannsókn, ekki prófun á mönnum.

Í þessari dýrarannsókn á rottum með tilbúið heilablóðfall könnuðu vísindamennirnir hvernig Semax og brotið Pro-Gly-Pro (PGP) hafa áhrif á gen fyrir taugavaxtarþætti og viðtaka þeirra í heilaberkinum. Bæði efnin juku virkni nokkurra slíkra gena og mynstrin sköruðust að hluta. Semax jók meðal annars BDNF, TrkC og TrkA þremur klukkustundum eftir heilablóðfallið og NGF eftir 24 og 72 klukkustundir. Vísindamennirnir sýndu í fyrsta sinn að bæði Semax og PGP hrinda af stað framleiðslu þessara taugavaxtarþátta eftir heilablóðfall. Þetta er rússnesk dýrarannsókn.

Í þessari rannsókn á heilbrigðum sjálfboðaliðum (24 einstaklingum) könnuðu vísindamennirnir Semax með heilaskönnun (fMRI) í hvíld. Þátttakendur voru skannaðir fyrir og 5 og 20 mínútum eftir að þeir fengu Semax eða lyfleysu í nef. Í Semax-hópnum sáu vísindamennirnir meira umfang tiltekins hluta sjálfgefna netkerfis heilans (á ennisblaðssvæðinu) í samanburði við viðmiðunarhópinn. Vísindamennirnir telja að þetta staðfesti að Semax hafi áhrif á netkerfi heilans. Þetta er lítil rússnesk rannsókn á heilbrigðum einstaklingum.

Í þessari rannsókn á mönnum var Semax notað sem hluti af taugaverndandi meðferð hjá sjúklingum með gláku þar sem augnþrýstingur hafði verið færður í eðlilegt horf. Vísindamennirnir notuðu raflífeðlisfræðilegar og tölvustuddar rannsóknir og greindu frá því að meðferð með Semax hefði haft kosti umfram hefðbundna taugaverndandi meðferð. Þeir tengja þetta taugaverndandi og tauganærandi eiginleikum efnisins. Þetta er lítil rússnesk rannsókn og lýsingin er stuttaraleg.

Í þessari rannsókn á mönnum var Semax gefið til viðbótar við hefðbundna meðferð sjúklingum með ýmsa sjúkdóma í sjóntaug. Sjúklingunum var skipt í hópa eftir því hvernig efnið var gefið (nefdropar eða rafdráttur) auk viðmiðunarhóps. Vísindamennirnir greindu frá því að viðbót Semax hefði haft hagstæð áhrif á bata, meðal annars betri sjónskerpu, stærra sjónsvið og betri starfsemi sjóntaugar. Þetta er rússnesk rannsókn og lýsingin er tiltölulega stuttaraleg.