Retatrutide (LY3437943)

Í þessari rannsókn á fullorðnum með offitu fengu þátttakendur retatrutide eða lyfleysu sem vikulega sprautu í 48 vikur. Þeir sem fengu stærstu skammtana léttust mest – að meðaltali um 24 prósent eftir 48 vikur, á móti um það bil 2 prósentum í lyfleysuhópnum. Því stærri sem skammturinn var, þeim mun meira var þyngdartapið. Algengustu aukaverkanirnar voru óþægindi í meltingarvegi, oftast væg til miðlungsmikil, og þau minnkuðu nokkuð með lægri upphafsskammti. Hjartsláttartíðni jókst tímabundið.

Þessi yfirlitsgrein tók saman 19 slembaðar rannsóknir með nær 30.000 fullorðnum í ofþyngd eða með offitu og bar saman ólík lyf til þyngdartaps. Retatrutide og tvöföldu örvarnir gáfu mest meðalþyngdartap (um 11 kg), meira en GLP-1-lyfin ein og sér (um 9 kg). Retatrutide var best í að ná a.m.k. 15 prósenta þyngdartapi, en hafði einnig mesta hættu á aukaverkunum. Sykursýki af tegund 2 tengdist minna þyngdartapi. Höfundarnir telja að val á meðferð eigi að laga að hverjum og einum.

Þessi yfirlitsgrein tók saman þrjár slembaðar rannsóknir með samtals 878 sjúklingum með offitu. Í samanburði við lyfleysu lækkaði retatrutide líkamsþyngd, líkamsþyngdarstuðul, mittismál, fastandi blóðsykur, langtímablóðsykur (HbA1c) og blóðþrýsting. Enginn skýr munur sást á aukaverkunum milli hópanna. Höfundarnir álykta að retatrutide hafi bætt þyngd og fleiri efnaskiptamælikvarða, en leggja áherslu á að stærri og lengri rannsóknir þurfi til að staðfesta niðurstöðurnar.

Í þessari rannsókn á fullorðnum með sykursýki af tegund 2 í Bandaríkjunum könnuðu vísindamennirnir hvernig ólíkir skammtar af retatrutide verkuðu á blóðsykur, í samanburði við lyfleysu og annað sykursýkislyf (dúlaglútíð). Þátttakendur fengu vikulegar sprautur og meginmarkmiðið var breyting á langtímablóðsykri (HbA1c) eftir 24 vikur. Textinn sem er aðgengilegur hér lýsir fyrst og fremst uppsetningu rannsóknarinnar og hverjir tóku þátt, og greinir ekki frá endanlegum niðurstöðum. Fyrri rannsókn hafði gefið til kynna að retatrutide geti lækkað blóðsykur og þyngd.

Í þessari fasa 3-rannsókn á 537 fullorðnum með sykursýki af tegund 2 sem ekki var nægilega vel stjórnað með mataræði og hreyfingu fengu þátttakendur retatrutide eða lyfleysu sem vikulega sprautu í 40 vikur. Allir skammtar lækkuðu langtímablóðsykur (HbA1c) meira en lyfleysa og stærstu skammtarnir höfðu mest áhrif. Þátttakendur léttust einnig – allt að um 15 prósentum með stærsta skammtinum, á móti undir 3 prósentum með lyfleysu. Algengustu aukaverkanirnar voru væg til miðlungsmikil óþægindi í meltingarvegi sem dvínuðu með tímanum.

Í þessari undirrannsókn á fullorðnum með sykursýki af tegund 2 skoðuðu vísindamennirnir hvernig líkamssamsetning breyttist eftir 36 vikur með retatrutide, í samanburði við lyfleysu og dúlaglútíð. Fitumassi var mældur með röntgengeislum (DXA). Þeir sem fengu stærri skammta af retatrutide misstu mesta líkamsfitu – um 26 prósent í 8 mg-hópnum – en lyfleysa og dúlaglútíð ollu litlum breytingum.

Í þessari undirrannsókn fengu 98 þátttakendur með fitulifur (MASLD) og a.m.k. 10 prósent lifrarfitu retatrutide eða lyfleysu í 48 vikur. Eftir 24 vikur hafði lifrarfita minnkað verulega með retatrutide – allt að um 82 prósentum við stærstu skammtana – en var óbreytt með lyfleysu. Margir náðu eðlilegri lifrarfitu (undir 5 prósentum). Minnkunin tengdist þyngdartapi og betri efnaskiptamælikvörðum.

Þessi yfirlitsgrein tekur saman lyfjameðferð við fitulifrarsjúkdómi (NAFLD/MASLD), sem tengist offitu og sykursýki af tegund 2 náið. Höfundarnir lýsa því hvernig klínískar rannsóknir eru framkvæmdar og hvaða áskoranir eru til staðar, og fara yfir tvær meginleiðir: að endurnýta lyf við sykursýki og offitu (meðal annars tírzepatíð og retatrutide) og að þróa lyf sem beinast sérstaklega að lifrinni. Þeir telja að fyrstu samþykktu meðferðirnar geti verið skammt undan og að samsett meðferð geti skilað betri árangri.

Þessi grein lýsir uppsetningu TRIUMPH-rannsóknaráætlunarinnar fyrir retatrutide. Áætlunin samanstendur af fjórum stórum fasa 3-rannsóknum með yfir 5800 þátttakendum og kannar samtímis verkun og öryggi við offitu og tvo tengda kvilla: kæfisvefn með teppu og slitgigt í hné. Þátttakendur fá vikulegar sprautur með retatrutide eða lyfleysu, ásamt hollu mataræði og hreyfingu. Greinin kynnir því áætlunina og markmið rannsóknanna, ekki fullunnar niðurstöður.

Þessi yfirlitsgrein gefur samantekt um retatrutide sem mögulega meðferð við offitu. Retatrutide verkar á þrjá viðtaka (GLP-1, GIP og glúkagon). Höfundarnir vísa til niðurstaðna úr fasa 2 sem sýndu meðalþyngdartap um 17 prósent eftir 24 vikur og 24 prósent eftir 48 vikur hjá fólki í ofþyngd og með offitu. Þeir leggja áherslu á að þekkingin byggist enn sem komið er á fasa 2-rannsóknum og að stærri fasa 3-rannsóknir þurfi til að staðfesta verkunina.

Þessi yfirlitsgrein lýsir retatrutide, sem verkar á þrjá viðtaka (glúkagon, GIP og GLP-1) samtímis. Höfundarnir taka saman að klínískar rannsóknir í fasa 1 til 3 hafi sýnt umtalsvert þyngdartap og betri blóðsykurstjórnun, og að efnið geti einnig haft áhrif á áhættuþætti hjarta- og æðasjúkdóma og fitulifur. Þeir benda á að langtímaöryggi, notkun í sérstökum hópum og verkun hjá börnum þurfi enn að rannsaka nánar.