Tesamorelin (GHRH(1-44)-analog)

Í hesi kanningini fingu 412 HIV-sjúklingar við savnaðum búkfeitti dagligar innsprængingar við antin tesamorelini ella virknisleysum heilivági (placebo) í 26 vikur. Innvortis búkfeittið (visceralt feitt) minkaði við góðum 15 % í tesamorelin-bólkinum, meðan tað øktist í placebo-bólkinum. Feittevnini í blóðinum (triglyseridir og kolesterollutfall) bøttust eisini, og IGF-1-støðið hækkaði. Blóðsukrið broyttist ikki týðandi. Fleiri í tesamorelin-bólkinum steðgaðu tó vegna hjáárin.

Í hesi 12 mánaða kanningini við 404 HIV-sjúklingum við búkfeitti fingu luttakararnir tesamorelin ella placebo. Innvortis búkfeittið minkaði við umleið 11 % eftir 6 mánaðir og við áleið 18 % hjá teimum, sum hildu fram í 12 mánaðir, meðan placebo næstan ongan broyting gav. Mittismál og upplivd kropsmynd bøttust, og IGF-1 hækkaði, uttan broyting í blóðsukrinum. Tá ið viðgerðin varð skift um til placebo, kom búkfeittið skjótt aftur. Heilivágurin varð væl tolaður.

Henda greining av tveimum fasa 3-kanningum hugdi eftir, hvørjir HIV-sjúklingar best minkaðu innvortis búkfeitt við tesamorelini. Sjúklingar við metabolskum syndromi, høgum triglyseridum ella hvítum húðliti høvdu størstan møguleika at svara upp á viðgerðina eftir 6 mánaðir. Eftir 3 mánaðir kundu granskararnir ikki peika á vissar forboðarar. Møguleikin at náa einum búkfeittstøði undir 140 cm² var nærum fýra ferðir hægri við tesamorelini enn við placebo. Kanningin lýsir sostatt eyðkenni, sum hanga saman við betri svari.

Henda yvirlitsgreinin umrøður vakstrarhormon-losandi faktor-analogar sum møguliga viðgerð við HIV-tengdari lipodystrofi, har feittbýtingin og evnaskiftið í kroppinum eru ørkymlað. Tesamorelin verður hildið fram sum tað mest lovandi, tí tað í tveimum fasa 3-kanningum minkaði um yvirskot av innvortis búkfeitti hjá HIV-sjúklingum. Høvundarnir leggja dent á, at fleiri langtíðarkanningar eru neyðugar fyri at greiða langtíðartryggleikan og um viðgerðin kann minka um vandan fyri hjarta- og æðrasjúkum.

Í hesi kanningini fingu 50 HIV-sjúklingar við búkfeitti tesamorelin ella placebo í 6 mánaðir. Tesamorelin minkaði bæði um innvortis búkfeitt og feitt í livrini samanborið við placebo. Fastandi blóðsukur hækkaði eitt sindur fyrstu vikurnar, men eftir 6 mánaðir var eingin viss munur á blóðsukri millum bólkarnar. Høvundarnir nevna hetta eina fyribils kanning og vísa á, at meiri gransking er neyðug fyri at skilja kliniska týdningin og langtíðarárinini.

Í hesi kanningini fingu 61 fólk við HIV og feittlivur (NAFLD) tesamorelin ella placebo í 12 mánaðir. Tey, ið fingu tesamorelin, høvdu størri minking í livrarfeitti, og eftir 12 mánaðir høvdu 35 % í tesamorelin-bólkinum minni enn 5 % livrarfeitt, móti 4 % í placebo-bólkinum. Blóðsukur og langtíðarblóðsukur (HbA1c) broyttust ikki ymiskt millum bólkarnar. Summi fingu staðbundin viðbrøgd á innsprængingarstaðnum. Høvundarnir meta, at meiri gransking av livrini er neyðug.

Henda greining av tveimum fasa 3-kanningum við 806 HIV-sjúklingum við búkoffitu kannaði, um minkað innvortis búkfeitt hekk saman við livrarvirðum í blóðinum. Sjúklingar, sum svaraðu upp á tesamorelin (í minsta lagi 8 % minni búkfeitt), og sum frá byrjan høvdu hækkað livrarensym, fingu størri minking í livrarensymunum ALAT og ASAT enn tey, ið ikki svaraðu. Batin helt sær yvir 52 vikur, eisini hjá teimum, sum skiftu til placebo. Minkað búkfeitt varð sostatt knýtt at betri livrarvirðum.

Henda greining av tveimum fasa 3-kanningum kannaði, um minkað innvortis búkfeitt við tesamorelini hekk saman við betri evnaskifti hjá HIV-sjúklingum. Tey, ið svaraðu (í minsta lagi 8 % minni búkfeitt), høvdu størri minking í triglyseridum, betri varðveitta blóðsukurstýring og hagstøðugari HbA1c og adiponektin enn tey, ið ikki svaraðu, yvir 52 vikur. Broytingarnar í feittevnum og blóðsukri hingu hagfrøðiliga saman við, hvussu nógv búkfeittið minkaði.

Í hesi kanningini fingu 152 eldri vaksin, summi við lættari kognitivari skerdni (MCI), dagligar innsprængingar við tesamorelini (eitt støðugt GHRH-slag) ella placebo áðrenn sengjartíð í 20 vikur. Viðgerðin gav eina hagstøðuga ávirkan á hugsanarevnið, serliga á sokallaðan eksekutivan førleika, og líknandi hjá bæði frískum og teimum við MCI. IGF-1 hækkaði, og kropsfeittið minkaði. Fastandi insulin øktist nakað innan fyri vanliga økið. Úrslitini verða lýst sum ein positiv, men fyribils ávirkan á kognitión.

Í hesi undirkanningini fingu 30 eldri vaksin, summi við lættari kognitivari skerdni, dagligar innsprængingar við tesamorelini (eitt GHRH-slag) ella placebo í 20 vikur, meðan boðevni heilans vórðu mát við MR-spektroskopi. Eftir viðgerðina var støðið av tí dempandi boðevninum GABA økt í fleiri heilaøkjum, og eitt evni, ið er knýtt at Alzheimer (myo-inositol), var minkað í einum øki. Glutamat broyttist ikki. Sum í høvuðskanningini sást ein hagstøðug ávirkan á hugsanarevnið.